Enter keywords to search

Search form

راه‌هایی برای پیشگیری از "زهرمار" شدن سفر با بچه‌ها

سه شنبه, آذر 17, 1394 Tuesday, December 08, 2015

شاید شما از دسته‌ای هستید که خیلی اهل مسافرت هستید، زیاد مسافرت می‌کنید و از این کار لذت می‌برید. یا شاید از آن دسته‌ای هستید که از فکر مسافرت مخصوصا با هواپیما تنتان به لرزه می‌افتد. از هر دسته‌ که باشید حتما قبول دارید که بچه‌دار شدن دغدغه و پیچیدگی بیشتری به اکثر جنبه‌های مسافرت اضافه می‌کند. رویا کریمیان، نویسنده وبلاگ "تنها چند واژه" توصیه‌هایی دارد. 

Jon Feingersh/Blend Images/Corbis

اینها نکاتی است که من با تجربه‌هایی که خودم در مسافرت‌هایم با بچه داشته‌ام به نظرم می‌آید. مسافرت در ایران یا کشورهای دیگر، مسافرت طولانی با ماشین یا قطار شاید خصوصیات دیگری داشته باشد که من از آنها اطلاع دقیقی ندارم.

تا جایی که می‌توانید در برنامه‌ریزی مسافرت دقت کنید. بعضی‌ها ترجیح می‌دهند که در ساعت خواب بچه‌ها مسافرت کنند تا بچه‌ها در طول پرواز یا رانندگی بخوابند. اما بنا به تجربه خودم مسافرتی که نصفه شب یا صبح خیلی زود شروع می‌شود با بچه اصلا مناسب نیست. چون مهم‌تر از همه خودتان خسته هستید و پدر و مادر خسته تحمل کمتری برای سختی‌ها دارند. مخصوصا در مسافرت هوایی زمان زیادی در فردوگاه و تحویل بار و انتظار در صف‌ها و شاید انتظار در خود هواپیماست که با یک بچه خوابالو تحملش سخت‌تر هم می‌شود.

محل اقامت در مقصد از طول مسافرت مهم‌تر است. از همه راحت‌تر مسافرت‌های به ایران است که با اینکه سفر طولانی و خسته کننده است ولی مقصد خانه پدر و مادر است با غذای آماده و پدر بزرگ و مادربزرگی که مشتاق کمک کردن و حتی نگه‌داری از بچه هستند. اما اگر مقصدتان توریستی است حتما به محل اقامتتان دقت کنید. در بازه بین شش ماهگی تا دو تا سه سالگی که بچه‌ها تازه به حرکت افتاده‌اند و به جز شیر غذاهای دیگر می‌خورند و ماندن در هتل پیچیده‌گی های زیادی دارد. چون جای زیادی برای حرکت بچه ندارند و مخصوصا اگر یخچال و آشپزخانه و ماشین لباسشویی در دسترس نباشد مسافرت راحتی نخواهد بود.

برای بچه‌های کوچک بعضی پروازهای بین‌المللی تخت‌های کوچکی دارند که ردیف اول هواپیما نصب می‌شوند که بچه‌ها بتوانند در آن بخوابند. اما باید حتما از قبل به شرکت هواپیمایی زنگ بزنید تا آن را رزرو کنید چون تعداد آنها محدود است. بعضی‌ها ترجیح می‌دهند برای بچه کوچک‌تر هم صندلی اضافه بگیرند و صندلی ماشین بچه را داخل هواپیما ببرند تا لازم نباشد موقع خواب هم بچه را بغل کنند (صندلی بچه باید مجاز برای هواپیما باشد تا بتوانید در هواپیما از آن استفاده کنید) . گرچه من خودم شخصا ترجیح می‌دهم صندلی ماشین را که خیلی سنگین و بد حمل است، همان اول کار تحویل بدهم!

بردن کالسکه و صندلی بچه و گهواره همه بستگی به شخصیت بچه و محل اقامتتان دارد. اکثر پروازها برای هر بچه یک کالسکه و یک صندلی بچه‌ را به طور رایگان در بار قبول می‌کنند. کالسکه را می‌توانید درست موقع سوار شدن تحویل بدهید. کالسکه مخصوصا وقتی انتظار طولانی باشد و بچه بتواند راحت در آن بخوابد یا برای کمی بزرگ‌ترها که هنوز نمی‌توانند سریع راه بروند برای جا به جایی بین ترمینال‌ها خیلی کمک بزرگی است. اما بعضی بچه‌های خیلی کوچک‌تر مدت زیادی در کالسکه نمی‌مانند و بیشتر نگه داشتن آن دردسر بیشتر حمل و نقل و عبور از دستگاه‌های چک امنیتی را دارد (کالسکه را باید هر بار جمع کنید و زیر دستگاه بگذارید). در این صورت همان اول آن‌ها را تحویل بار بدهید و بچه‌ را با آغوشی (کریر) جابه جا کنید.

وقتی برای اولین بار می‌خواستم با بچه با هواپیما مسافرت کنم یکی از دوستانم فقط یک توصیه به من کرد که بار دستی که با خودم می‌برم را سنگین نکنم. و واقعا توصیه خوبی بود. سعی کنید کیفی که وسایل بچه را در آن می‌گذارید طوری باشد که زیر صندلی جا بگیرد تا همیشه در دسترستان باشد.

یکی از ترس‌های مسافرت‌های هوایی با بچه‌ها گرفتن گوش است. مک زدن روش پیشگیری موثری است. شیر خوردن یا پستانک یا اگر بزرگ‌تر هستند آب خوردن در لیوان‌های نی‌دار راه حل خوبی است.

اگر هم بچه گوشش درد گرفت یا به هر دلیلی با شما همکاری نکرد و گریه کرد به جای عصبانی شدن از خودتان و بچه‌ها آرامشتان رو حفظ کنید و از بقیه مسافرها با لبخند عذرخواهی کنید.

بچه‌دارها به داشتن یک کیف پر از پوشک و وسیله‌ عوض کردن بچه و پستانک و لباس اضافه برای حتی یک بیرون رفتن نیم ساعته عادت دارند. فقط حواستان به احتمال تاخیر باشد و یکی دو تا پوشک و لباس و اگر لازم است شیر خشک را اضافه‌تر در نظر بگیرید. هواپیماها معمولا آب‌جوش در اختیار مسافرها قرار می‌دهند ولی در هر صورت اگر بچه با شیشه شیر می‌خورد به فکر شیشه‌های تمیز و مقدار مناسب شیرخشک و آب باشید. خوب است یک پتوی سبک هم همراه داشته باشید چون فرودگاه‌ها و هواپیماها خیلی وقت‌ها سرد هستند. یک دست لباس اضافه هم برای خودتان همراه داشته باشید که حادثه خبر نمی‌کند!

با اینکه در بعضی مسیرهای هوایی محدودیت‌هایی برای میزان مایعاتی که می‌توانید داخل هواپیما ببرید وجود داد، این قانون شامل غذای بچه‌ها نمی‌شود. پس برای بچه‌های کوچتر که شروع به غذا خوردن کرده‌اند ولی هنوز غذای بزرگ‌ترها را نمی‌خورند می‌توانید با خودتان ببرید. اگر مسافرت خیلی طولانی است به فکر خراب نشدنشان هم باشید. غذاهای آماده برای بچه‌ها برای این جور مواقع مناسب‌تر هستند چون استرلیزه هستند و اگر درشان باز نشده باشد مدت طولانی می‌مانند.

دماسنج، مسکن، و یا داروی دیگری که ممکن است بچه‌ها احتیاج پیدا کنند را در کیف دستی با خودتان دم دست داشته باشید. قطره‌های آب نمک برای مرطوب نگه داشتن راه تنفس بچه‌ها کمک می‌کنند.

برای بچه‌های بزرگ‌تر باید به فکر سرگرم کردنشان هم باشید. شاید خیلی از ماها در خانه قوانین سفت و سختی برای تلویزیون و استفاده از گوشی‌های هوشمند برای بچه‌ها داشته باشیم ولی حقیقت این است که در مسافرت‌ها یکی از نجات‌بخش‌ترین وسیله‌ها هستند!‌ چند کارتون و موسیقی جذاب دم دست داشته باشید. به فکر هدفون برای بچه‌ها هم باشید. هدفون‌هایی که توی گوش قرار می‌گیرند معمولا اندازه گوش بچه‌ها نیست و خوب است هدفون مناسب همراه داشته باشید.

کتاب‌های سرگرم کننده که برچسب یا رنگ‌کردن یا پازل‌های ساده دارند مخصوصا اگر در مورد مسافرت کردن هم باشند برای بچه‌ها جذاب هستند. اسباب‌بازی‌ای که قطعات کوچک دارد برای مسافرت مناسب نیست چون امکان گم شدن آن‌ها زیاد است. می‌توانید مداد یا مدادشمعی‌هایی که به جای دایره سطح مقطع مثلثی دارند تهیه کنید تا به راحتی قل نخورند.

اگر بچه‌ها به وسیله یا اسباب‌بازی خاصی علاقه ویژه‌ای دارند آن‌را هم همراه داشته باشید که دور بودن از خانه را برایشان کمی آسان‌تر کنید.

سعی کنید هر کاری که مسافرت را برایتان آسان می‌کند،  تا جای ممکن انجام دهید. مثلا اگر کسی بتواند شما را به فرودگاه برساند که همان دم در پیاده شوید و مشکل پارکینگ هم نداشته باشید. همه مدارک لازم برای تمام قسمت‌های مسافرت را از قبل آماده کنید و پرینت کنید و دم دست داشته باشید. اگر تنها با بچه مسافرت بین‌المللی می‌کنید بعضی کشورها از شما مدرکی می‌خواهند که نشان دهد بچه با رضایت هر دو نفر والدین مسافرت می‌کند. از قبل قوانین را چک کنید و مدارک لازم را در دسترس داشته باشید.

از همه مهم‌تر سعی کنید خودتان سر حال باشید و بچه‌ها را هم نسبت به مسیر هیجان‌زده کنید. هر قسمت را برای بچه‌ها از قبل توضیح بدهید که آمادگی صبر کردن در صف‌های طولانی یا رد شدن از جاهای عجیب و غریب یا ساعت‌های طولانی روی صندلی نشستن را داشته باشند.