Enter keywords to search

Search form

بقیه مردم دنیا چطور بچه‌داری می‌کنند؟ مسئله توالت، سبزیجات و تکنولوژی


يكشنبه, مرداد 04, 1394 Sunday, July 26, 2015

کجای جهان بهتر بچه‌داری می‌کنند؟ مارک وودز در کتاب تازه‌اش به اسم پدر و مادرهای این سیاره، برای گرفتن بهترین نصیحت‌ها درباره بچه‌داری به گوشه و کنار جهان سر زده است.

در این کتاب، مارک وودز هم درباره راز موفقیت پدر و مادرهای چینی در آموزش توالت رفتن بچه‌ها نوشته و هم درباره این‌که چرا بچه‌های فرانسوی راحت سبزیجات می‌خورند و غذای‌شان را تف نمی‌کنند.

انتخاب اسم

موضوع نام‌گذاری بچه‌ها یکی از موضوعات مهم برای پدر و مادرهایی است که تازه بچه‌دار می‌شوند. نویسنده که درباره کشورهای مختلف تحقیق کرده می‌گوید در همه جای دنیا بر سر این‌که اسم فرزندشان را چه بگذارند بحث می‌شود.

مارک وود می‌نویسد در چین، اسم‌های غربی خیلی محبوب‌اند. در آلمان اگر کسی بخواهد اسم فرزندش را اسامه بن لادن بگذارد، دولت مداخله می‌کند.

مرخصی زایمان

مرخصی بعد از بچه‌دار شدن برای پدرها برای سلامت کودکان مهم و مفید است. در سوئد از سال ۱۹۷۴ پدر و مادر یک نوزاد می‌توانند مرخصی زایمان‌ را بین دو نفرشان تقسیم کنند.

در کشورهای اسکاندیناویی پدرها برای تولد نوزادشان مرخصی با حقوق می‌گیرند اما در آمریکا چنین امکانی برای پدرهای آمریکایی نیست و مرخصی زایمان مادرها هم تنها ۱۲ هفته است.

یک مطالعه که ۱۴ سال به طور مداوم انجام شده نشان می‌دهد که بین سلامت روانی نوزاد و شرایط پدر، ارتباط مستقیم وجود دارد.

آموزش توالت رفتن

در چین پدر و مادرها از همان هفته‌های اول زندگی تلاش می‌کنند به بچه‌ها آموزش بدهند که به جای خیس کردن لباس‌شان، خودشان را نگه‌دارند و در توالت جیش کنند.

آنها در حالی که به آرامی سوت می‌زنند یا یک آهنگ ملایم می‌خوانند نوزاد را بالای سر توالت نگه می‌دارند. این باعث می‌شود با شنیدن این صدا نوزاد به این کار عادت کند.

خوردن سبزیجات

تنوع غذایی برای پدر و مادرهای فرانسوی خیلی مهم است. آنها هر چهار روز یک بار یک سبزی تازه به غذای بچه اضافه می‌کنند تا با طعم‌های مختلف آشنا شوند.

آنها بیشتر روی طعم سبزی توجه می‌کنند و میزان و نوع سبزی چندان اهمیتی ندارد. معمولا سبزیجاتی استفاده می‌کنند که ادویه یا طعم خاصی به آن اضافه نشده باشد.

از سه سالگی در مدرسه‌ و آمادگی‌ها به بچه‌ها برای ناهارشان سبزیجات داده می‌شود و حتی اگر آنها به غذایشان لب نزنند باز هم در سینی غذای‌شان سبزیجات هست.

نظام آموزشی

نظام آموزشی در هر دو کشور فنلاند و کره جنوبی بسیار موفق است. اما با وجود موفقیت در هر دوی این کشورها شیوه و نتیجه این دو از هم متفاوت‌اند.

در فنلاند بچه‌ها از هفت سالگی و زمانی که به نظر آنها آماده یادگیری هستند، به مدرسه می‌روند و درس‌هایشان را در حین بازی یاد می‌گیرند به طوری که گاهی همه روزشان را بیرون و در حال بازی می‌گذرانند.

در موضوعاتی مثل هنر و موسیقی که غیرآکادمیک هستند امتحان رسمی گرفته نمی‌‌شود و تکلیف کمی هم برای خانه به بچه‌ها داده می‌شود.

اما در کره جنوبی نظام آموزشی بسیار سفت و سخت است. روز از ساعت شش صبح شروع می‌شود و بیشتر بچه‌ها عصرها هم درس خصوصی می‌گیرند.

خب برنده کیست؟

آمارها نشان می‌دهد که در کره جنوبی میزان خودکشی بسیار بالا است در حالی که فنلاند همیشه جز ده کشور خوشحال جهان است.

در هر دو کشور شور و شوق زیادی برای آموزش وجود دارد شغل معلمی ارج و قرب زیادی دارد.

بچه‌ها و تکنولوژی

دنیا این روزها دنیای صفحه‌های لمسی است اما خود استیو جابز رئیس سابق شرکت اپل، گفته است که میزان دسترسی به این دستگاه‌ها باید محدود باشد.

نگرانی از این موضوع که پدر و مادرها به کودکان‌شان اجازه می‌دهند زمان زیادی را صرف تبلت‌ کنند در حال گسترش است.  

استیو جابز در یک مصاحبه گفته بود بچه‌هایم تا حالا از آی‌پد استفاده نکرده‌اند و ما میزان استفاده از تکنولوژی را در خانه محدود کرده‌ایم.

نقش پدربزرگ و مادربزرگ‌ها

بسته به این که کجا زندگی می‌کنید نقش پدر و مادرها در زندگی نوه‌ها متفاوت است. در کشورهای آسیایی و کشوری مثل ایتالیا معمولا پدربزرگ و مادربزرگ‌ها با خانواده زندگی می‌کنند و نقش زیادی در تربیت بچه‌ها دارند. در شانگهای چین ۹۰ درصد بچه‌ها را یکی از پدربزرگ یا مادربزرگ‌ها نگه می‌دارند.

در غرب، نقش آنها بیشتر حمایت مالی است اما نسل تازه‌ای از پدربزرگ و مادربزرگ‌ها هم از راه می‌رسند که پول، انرژی و وقت بیشتری برای نوه‌هایشان می‌گذارند.

زندگی با پدر و مادرها

در بریتانیا به بچه‌هایی که با وجود بزرگ شدن باز هم با پدر و مادرشان زندگی می‌کنند کیپر می‌گویند یعنی بچه‌هایی که پدر و مادرها آنها را توی جیب خودشان نگه می‌دارند.

در ایتالیا به این جور بچه‌ها بامبوچیینی می‌گویند که معنی‌اش بچه گنده است.

در آمریکا به این بچه‌ها نسل بومرنگ گفته می‌شود یعنی مثل بومرنگ دوباره به سر جای اول‌شان برمی‌گردند.

بعد از بحران مالی سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ بسیاری از بچه‌هایی که مستقل از پدر و مادرشان زندگی می‌کردند دوباره به خانه‌هایشان برگشتند. در آمریکا ۳۶ درصد بچه‌ها و در اروپا ۴۸ درصد از آنها با خانواده‌هایشان زندگی می‌کند.

این البته چندان هم بد نیست و باعث شده که همه دوباره دور هم جمع شوند و شکاف‌ها پر شوند.

مارک وودز در کتابش می‌نویسد در هیچ کشوری پدر و مادرها بی نقص نیستند اما ما می‌توانیم از همدیگر یاد بگیریم. سیاره پدر و مادرها کوچک‌ و کوچک‌تر می‌شود.